محمد جان زريناڻي
Wednesday, May 22, 2013
Tuesday, May 21, 2013
واه وطن سنڌ جو
سنڌ سموري سون ، سونو مَن سنڌ جو
سائين جي ايم سيد هو سچو سَن سنڌ جو
جبل ، سمنڊ ، واري جا دَڙا ،سر سبز ٻنيون
خدا قسم خوبصورت آهي توانو تَن سنڌ جو
سنڌو البيلو، ڪينجهر منڇر هڪ هڪ ٻيلو
ڇا لکي ، ڇالکَي محمد جان هي جوڀن سنڌ جو
سردي ، گرمي ، سَرو ۽ بهار سدا سنڌ ۾
هر طرف جي هوا هلي ٿي واه وطن سنڌ جو
محمد جان زريناڻي
اڄ جي ڪو بادل برسي پئي
اڄ جي ڪو بادل برسي وئي
هڪڙي ڪڪري مٿان ترسي پئي
تتي ڏينهن ۾ پيا کيڙي ۾ کامون
من رات ڪا ماڪ سرسي پئي
اڄ جي ڪو بادل برسي پئي
محمد جان زريناڻي
ڪيل بيوفائي
تنهنجي
جدائي کانپوءِ
ڪيل
بيوفائي کانپوءِ
مان
امير تان نـه ٿيس ۽ نه ڪو ٿيس
غريب
۽ نـه درويش يا فقير
، آهي نـه ڳاله عجيب
پر ها
جيڪو بي ڊائيري ۾ لکيو اٿم
سڀ ڪجھ
تنهنجي سورن مان سکيو اٿم
ڇا اڃان
بي توکي سولي سنڌي
۾ سمجھايان
پوءِ
اي پرين ٻڌ “ مان بي هاڻي شاعر آهيان
محمد
جان لنڊ
۲۴.۷.2007
محمد جان زريناڻي
عشق
لڳا نيهن نال نيلم دي ، پئي ياد ول ول آويءِ
ياد يار جاني دي ، گھن ڀي دردان دي ڇل آويءِ
دل جان جگر وچون ڪر سيني ڪون ڀي سل آويءِ
سڪ سهڻي يار دي ، تن من ڪون ڀي تل آويءِ
جان روز مران ، روز جيوان من محبوب گھڙي پل آويءِ
شاعر+ محمد جان لنڊ تاريخ __ ۸_ ۹
_ 2008
محمد جان زريناڻي
مشهور ڪرڻ واري ذات آهين تون
مون
لاءِ ڪل ڪائنات آهين تون
منهنجي
پوري حيات آهين تون
ڪا
ويل تون وسرڻ واري ناهين
ياد
ڏينهن ۽ رات آهين تون
سڄي
زندگي مون لاءِ رات ڪاري
پره
ڦٽي پرڀات آهين تون
مور
محفلن ۾ پچر پنهنجي آ
مشهور
ڪرڻ واري ذات آهين تون
ڪئين
وساريان توکي ڪنهن مهل
وائي
سدائين وات آهين تون
مون
کي تنهنجو مٺو آواز موهي ٿو
سهڻن
سرن جي سوغات آهين تون
محمد
جان مان رڳو جان آهيان
خواهش
، خوشيون ، جذبات آهين تون
محمد جان زريناڻي
هيل جي ڊائيري
صنم سڏي چيو سڄي شاعري مونتي لکجانءِ
گزريل گھڙيون وسار کڻي نئين ڊائيري مونتي لکجانءِ
منهنجي حسن تي لک ، ادا تي لک ، شباب تي لکجانءِ
منهنجي ڇڪ تي لک ، سڪ تي لک ، شراب تي لکجانءِ
لکجانءِ تـ جواني جا وڻ اڀري پيا اٿس
لکجانءِ تـ باغ بدن جا گل نکري پيا اٿس
لکجانءِ تـ مونکي آرس هاڻ روز ايندي آ
لکجانءِ تـ ڪا اڻ ڄاتل خوشي محسوس ٿيندي آ
لک تـ منهنجي اکين کي ڪري مشهور لک
لک تـ منهنجي بدن جي خوشبوءِ کي ڀرپور لک
گھٽ ۾ گھٽ هيل جي ڊائيري مونتي لکجانءِ
محمد جان زريناڻي
Monday, May 20, 2013
ڊائيري
ورق ڊائيري جا
رنگ شاعري جا
قلم سان راند
عشق ڪيو قابو پلاند
روز جي اڻ تڻ
ماڻهن ۾ ڀڻ ڀڻ
هي بـ ويو ڪم کان
کاڌائين چوٽ غم کان
محبوب بـ ڪري انڪار ويئس
ڏيندو نـ قرب اقرار ويئس
کاڌو اٿس دوکو
هاڻي جيئڻ نـ هوندس سوکو
جئيي تان ڀلي جئيي
ڏسون هاڻ ڪنهن جو ٿو ٿئي
جواني جان وڃائي ويٺو
ڪوڙو قرب ڪمائي ويٺو
ڇا لکي ڇا لکان
سوچان ويٺو سنگت کان سکان
دل تـ اڃان ٻار آهي
رهندي بِـ هاڻ غمسار آهي
پڙهي ڏس جملا
لکيل محمد جان جا
خبر ويندي پئجي
جيڪي فسانا ٿيا ارمان جا
شاعر
محمد جان زريناڻي
تاريخ
25.10.2007
محمد جان زريناڻي
اردو شاعري
ٹوٹی
پہوٹی شاعری میں
لکھ
دیا میں نے ڈائری میں
کہانی
ساری اپنے یار کی
ہر
بات جو ہے دیدار کی
حسینون
میں وہ حسین ہے
کوئی
ماہ لقا ماہ جبین ہے
کیا
بات لکہون ان کے بالون کی
اس
لیے فرصت چاہے سالون کی
چل
کر جو چومون ان کی پیشانی
راحت
ملتی ہے مجہے روحانی
چہرا
ان کا چاند کی طرح چمکتا ہے
ہر
دلدار کی دل میں دمکتا ہے
ہونٹ
ہیں ان کے گلابی
چما
یار کا کوثر شرابی
بدن
یار کا بہار جیسا
ہر
بہار کی نکہار جیسا
سینا
ان جیسا کوئی سینا نہین
شاید
بارہ ماہ میں ائیسا کوئی مہینا نہین
ہاتھ
چومون یا چومون پیر
خدا
کرے ان کی خیر
گلے
میں وہ باہیں ڈال کے
کہتی
ہے سوچ سنبہال کے
کتنا
مجہے پیار کرتے ہو
جی
نہین سکتے باقی میرے مرتے ہو
لکہو
لکہو میری یاد لکہو
اپنے
آپ کو برباد لکہو
ٹوٹ
گیا حوصلا اس غریب کا
یہان
بس نہین چلتا کسے کے نصیب کا
جان
تیری کیا مجال ہے
مر
جائو گے میرا خیال ہے
پتا
چلا تو قبر پہ آئون گی
اپنے
قدمون کی دہول لائونگی
تیرا
بدن بیقرار ہوگا
بس
یہ آخری پیار ہوگا
میں
نے کہا جی مہربانی
اب
اگلے جہان میں ہوگی نادانی
صورت
فاتھ پڑہ کر دور جانا
مجہے
کر کے ہور مجبور جانا
میری
آخری خواہش کا خیال کرنا
بس
اپنے آپ سنبہال کرنا
اب
جائو تم تمہین کام ہوگا
میرے
لیے اب آیا جام ہوگا
دن
قیامت کے بہی تجہے سلام ہوگا
یہ
عاشق یہان وہان بدنام ہوگا
کئیسے
لکہون یہ کہانی پوری
ابہی
تو ہے ہر بات ادہوری
جان
انتظار کرنا جان کا
میرے
پیار اور میرے مان کا
شاعر
محمد
جان لنڈ
محمد جان زريناڻي
ڪهڙا توڏي ڪاڳر لکان
ڪهڙا
توڏي ڪاڳر لکان
سور
نه منهنجا سنهنجا سلن
خطن
۾ مان جيءِ جياريان
لفظ
مرڪن ، جملا جيئن
محمد جان زريناڻي
شاعري
چپن
جو چنگ چاتم ، ڪو ڏکارو گيت ڳاتم
ماڻهون
سڀ مڙي آيا ، پر سوز نا ڪنهن سڃاتم
سڪي
سڪي جو سڄڻ مليو ، ڇڪي تنهنکي ڇاتي لاتم
ڪپه
جهڙي ڪولي بدن ۾ ، بره سندي ات باه پاتم
جان
سان جاني جو مليو ، ساه سکيو سالن کان ڀاتم
2.9.2000
شاعر
محمد
جان لنڊ زريناڻي بلوچ
محمد جان زريناڻي
Subscribe to:
Posts (Atom)